zakażenie wirusem polio co to jest
Definicja Zakażenie wirusem polio co to znaczy. Czym jest stanem zapalnym górnych dróg oddechowych.

Czy przydatne?

Definicja Zakażenie wirusem polio

Definicja z ang. Polio virus infection, z niem. Polio-Infektion.

Co to jest Zakażenie wirusem polio: To jest ostra dolegliwość zakaźna charakteryzująca się stanem zapalnym górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego o przebiegu bezobjawowym albo skąpoobjawowym a w cięższych sytuacjach w formie niedowładów i porażeń wiotkich. Etiologia Chorobę powodują wirusy polio typu 1, 2, 3, należące do rodziny Picornaviridae, rodzaju Enterovirusów dość odporne na warunki środowiskowe. Powodem ciężkich postaci porażeń jest typ 1. Epidemiologia Źródłem zakażenia jest człowiek chory albo nosiciel zarazka wydalający wirusa w wydzielinie z górnych dróg oddechowych i z kałem. Zakażenie szerzy się raczej drogą pokarmową rzadziej drogą kropelkową raczej przy bliskiej styczności z osobą chorą. Drobnoustrój może być również przeniesiony przez elementy zanieczyszczone wydzieliną z gardła albo kałem. Przebycie zakażenia jednym z wirusów polio daje trwałą odporność tylko przeciwko temu wirusowi, który spowodował zakażenie. Przebieg dolegliwości Moment wylęgania dolegliwości wynosi zazwyczaj 7-14 dni może się wahać od 3-21 dni a nawet dłużej w zachorowaniach skojarzonych ze szczepieniami u dzieci z niedoborami odporności. Dolegliwość może przebiegać jako: postać poronna - niecharakterystyczne symptomy w formie gorączki, bólów głowy i objawów żołądkowo-jelitowych bez zmian w ośrodkowym układzie nerwowym aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych- gorączka, bóle głowy, wymioty postać porażenna - po okresie nieżytowym (gorączka, nudności, wymioty) pojawiają się symptomy oponowe i osłabienie odruchów i bolące skurcze mięśnie. W dalszym ciągu w zależności od umiejscowienia przeważających zmian chorobowych w układzie nerwowych rozwija się postać rdzeniowa (wirus niszczy neurony ruchowe rdzenia kręgowego wywołując porażenia wiotkie poszczególnych grup mięśni kończyn albo tułowia. Porażenia te są najczęściej asymetryczne z osłabieniem siły i napięcia mięśniowego, a pacjent ma zachowane czucie w obrębie porażonych kończyn), mózgowa (charakteryzuje się typowymi symptomami zapalenia mózgu z zaburzeniami świadomości) albo opuszkowa (dochodzi do zajęcia położonych w opuszce ośrodków krążenia i oddechowego i jąder nerwów czaszkowych) porażenia. Moment zdrowienia zaczyna się zwykle w 2-3 dni po spadku gorączki i trwa przeciętnie 2 lata, jednak kluczowa poprawa następuje pośrodku pierwszych 6 miesięcy. Profilaktyka Aktualnie dla wytworzenia czynnej odporności przeciwko zakażeniom wirusami polio stosuje się szczepionki skojarzone zawierające wszystkie trzy rodzaje 1,2,3 wirusów polio. Wg obowiązującego w Polsce Programu Szczepień Ochronnych – POS szczepienie p/poliomyelitis należy do szczepień obowiązkowych i powinno być podane dziecku w następujących terminach: I dawka - 3 / 4 miesiąc życia II dawka - 5 miesiąc życia III dawka – 6 / 7 miesiąc życia IV dawka – 16-18 miesiąc życia 6 rok życia – pierwsza dawka przypominająca 11 rok życia – druga dawka przypominająca Odstępy pomiędzy poszczególnymi dawkami szczepionki powinny wynosić 6 tyg. W Polsce szczepienia p/ poliomyelitis realizowane są zarówno szczepionką inaktywowaną ( zabitą) wg Salka: Imovax - Polio IPV – spółka Aventis Pasteur jak także szczepionką żywą atenuowaną wg Sabina: Polio doustne –OPV - spółka SmithKline Beecham Odpowiednio z POS pierwsza dawka szczepienia p/ poliomyelitis powinna być wykonana szczepionką inaktywowaną IPV, z kolei pozostałe szczepienia przy zastosowaniu szczepionki żywej atenuowanej OPV. Ponadto, szczepionka inaktywowana IPV powinna być zastosowana u dzieci, które mają przeciwwskazania do szczepień szczepionką żywą, a mianowicie: u dzieci z zaburzeniami odporności – zarówno wrodzonymi jak i kupionymi, u niemowląt i dzieci z zespołem krótkiego jelita, u chorych na przewlekłą biegunkę chlorkową, u osób z zespołem złego wchłaniania w momencie zaostrzenia (biegunka). Dziecku, które z różnych względów nie otrzymało szczepień p/poliomyelitis odpowiednio z kalendarzem szczepień i nie ma przeciwwskazań do szczepień należy podać szczepionkę uwzględniając 3 dawki składające się na szczepienie pierwotne podane w odstępie 6 tygodni i IV dawkę po okresie jednego roku od szczepienia pierwotnego. Szczepionka inaktywowana powinna być także zastosowana u osób przebywających w bliskim kontakcie z osobami z zaburzeniami odporności albo z osobami nie szczepionymi p/poliomyelitis. Szczepionką inaktywowaną powinny być także szczepione osoby dorosłe, które udają się w podróż na tereny endemicznego występowania tej dolegliwości. W przypadku zagrożenia epidemicznego i dużego ryzyka zakażenia - szczepionkę inaktywowaną można tez podać kobietom w ciąży. Przeciwwskazania do szczepień szczepionką inaktywowaną IPV: ostre dolegliwości gorączkowe do czasu ich ustąpienia, nadwrażliwość na składniki szczepionki, nadmierne reakcje po wcześniejszych dawkach szczepionki. Leczenie W czasie trwania dolegliwości zaleca się podawanie leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i uspokajających. Bardza istotne jest inicjalne rozpoczęcie rehabilitacji, dzięki czemu zmniejszymy rozległość ewentualnych porażeń. W bardzo ciężkich sytuacjach niezbędna może okazać się hospitalizacja na oddziałach intensywnej terapii

Czym jest Zakażenie wirusem polio słownik Znaczenie Z .