Co to jest Choroba Heinego I Medina

Definicja Choroba Heinego I Medina: Dolegliwość Heinego i Medina (zwana również polio, poliomyelitis, nagminne porażenie dziecięce) to jest dolegliwość zakaźna, w przebiegu której dochodzi do wirusowego zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego. Nazwa dolegliwości pochodzi od dwóch uczonych, którzy ją opisali (byli to Jakob Heine i Karl Oskar Medin). Dolegliwość spowodowana jest poprzez wirus polio, który dostaje się do organizmu drogą fekalno-oralną. Wirus po wniknięciu do organizmu namnaża się w jelitach poprzez kilkanaście dni. Kolejnymi ofiarami wirusa padają węzły chłonne i układ krwionośny. Organizm może pokonać chorobę dzięki wytworzenia się przeciwciał, a jeżeli tak się nie stanie, to następuje rozprzestrzenienie się wirusów w całym ciele człowieka, w tym w ośrodkowym układzie nerwowym.
Dolegliwość może przebiegać bezobjawowo bądź może dawać symptomy nieswoiste. Może również pojawić się zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które charakteryzuje się szybkim przebiegiem i brakiem powikłań. Czasami zakażenie wirusem przybiera postać porażenną. W rezultacie rdzennej postaci porażenia powstaje porażenie wiotkie, zazwyczaj asymetryczne. Z powodu zakażenia neuronów, unerwiane poprzez nie mięśnie etapowo zanikają. Zakażenie może mieć również postać opuszkową (zainfekowana zostaje podstawa mózgu, ośrodki: oddechowy i krążenia) albo rdzenno-opuszkowej (zakażony jest zarówno rdzeń jak i podstawa mózgu).
Chorobie Heinego i Medina zapobiega się przyjmując szczepionki. Są na tyle skuteczne, iż dolegliwość aktualnie występuje bardzo rzadko, a w XXI wieku praktycznie w Polsce nie występowała. Z racji na wirusowy charakter dolegliwości jest ona trudna do leczenia – brak skutecznego leku. Istnieje również potrzeba izolacji chorego tak, aby nie zarażał otoczenia. Chorym podawane są środki przeciwbólowe i płyny. Użytkowane są również zabiegi fizjoterapeutyczne